A ktoś tu przewidywał, że Manson odniesie porażkę w showbizie. 
2007-03: The Rolling Stone
MROCZNY POWRÓT MANSONA
Antychryst egzorcyzmuje swoje demony – w tym swój rozwód – na nowej płycie
Autor: Austin Scaggs
Marilyn Manson siedzi w salonie w swym domu w San Fernando Valley, pijąc zabarwiony na różowo absynt. Jego dom jest mroczny i nieprzyjazny – jego żona, z którą się rozstał, modelka Dita Von Teese, wyprowadziła się ostatnio, więc Manson przeprasza za bałagan. Pozbawiony makijażu, z którym zazwyczaj pokazuje się publicznie, ubrany w domowe, czarne ciuchy, zasiada na kanapie i wyjaśnia zamieszanie, które nękało jego życie przez większą część zeszłego roku i doprowadziło go do wznowienia muzycznej kariery albumem “Eat Me, Drink Me” (premiera w czerwcu). Piosenki, jak mówi, “są wyraźnie pisane tak, by kogoś uwieść”, choć nie jest zdecydowany, by wyjawić kogo. “Nie chcę, aby inni myśleli, że ta płyta jest czymś w rodzaju eksploatacji mojego prywatnego życia. Choć jednocześnie reprezentuje ona dokładnie to, kim jestem i to, jak się czuję”.
Przez kilka następnych godzin Manson puszcza nieskończone jeszcze kawałki z “Eat Me, Drink Me” i opisuje swój rok piekła. “W połowie zeszłego roku znalazłem się w czarnej dziurze depresji. Nie mogłem nic stworzyć, nie mogłem nic zrobić. Straciłem nadzieję” – mówi. Mniej więcej w tym czasie u matki Mansona została stwierdzona choroba psychiczna oraz, jak mówi Manson, “Zostałem złapany w jeden z klasycznych rock’n'rollowych banałów – ludzie, którzy dla mnie pracowali, okradali mnie za moimi plecami”. Nie miał ochoty na tworzenie muzyki, a film, nad którym pracował – “Phantasmagoria: The Visions of Lewis Carroll” – stał się psychologicznym obciążeniem.
Manson mówi, że otuchy dodał mu ponury gest przywiązania ze strony bliskiej przyjaciółki. “Wzięła nóż rzeźnicki i powiedziała – ‘Masz, możesz mnie zadźgać’. Gdy chciała zatonąć razem ze mną, wtedy poczułem, że nie chcę już więcej tonąć”. Ten motyw ma swoje przełożenie w sześciominutowym poemacie “If I Was Your Vampire”, który Manson napisał podczas świąt Bożego Narodzenia. “Ten utwór to nowy ‘Bela Lugosi’s Dead’. To gotycki hymn wszechczasów.” – mówi Manson.
Teksty na nową płytę zostały napisane po ostatnim Halloween. Tamtej nocy Manson przewodniczył otwarciu jego galerii sztuki w Los Angeles. Następnego ranka wyszedł z domu i zajął tymczasową kwaterę w wyposazonym w studio nagraniowe domu na wzgórzach Hollywood. “Nagle poczułem się oswobodzony. Napisałem piosenkę, zszedłem na dół i od razu ją nagrałem”. Teksty Mansona, które zostały zaśpiewane do kompozycji stworzonych przez Tima Skolda, przyszły szybko. “Pisałem w desperacji i nadziei. Płyta powstała jakby w pośpiechu, niczym otwarta rana – i oddałem się temu”.
“Just A Car Crash Away” to “zapalniczkowa” ballada, marsz śmierci przerywany palącą solówką Skolda. “The Red Carpet Grave” to klasyczny Manson, z powtarzającymi się zgrzytami piły łańcuchowej i prymitywną perkusją (prawdę mówiąc to w “You, Me And The Devil Makes 3″ uderzają w metalową pułapkę na skunksy, którą znaleźli niedaleko domu). Manson napisał pierwszy singiel z płyty – “Putting Holes Into Happiness” – w swe urodziny i opisuje go jako “romantyczną, mizoginistyczną, kanibalistyczną, gotycką i wampirzą balladę”.
Manson ma nadzieję wypuścić łącznie z płytą film, o którym mówi, że “jest niczym jak tylko najbardziej przerażającym horrorem, jakiego moglibyście kiedykolwiek doświadczyć”. Zaplanował również trasę na lato, na której zadebiutuje z nowymi piosenkami ze swej nowej płyty. “Na tej płycie naprawdę chciałem być wokalistą” – mówi. “To jest szczere, niewyrachowane i surowe – w takim sensie, że wiem, że jestem pojebany i naprawdę się tego nie wstydzę”.
Źródło: Rolling Stone, wydanie 1022, kwiecień 2007 (data publikacji: marzec 2007)