MARILYN MANSON pięć lat temu odebrał telefon od Jonny’ego Deppa, który w tym momencie bawił się w Viper Room w Los Angeles razem z Hunterem. “Przyjeżdżaj” — powiedział Depp. “Musisz poznać tego kolesia”. Niedługo po tym Manson i Hunter regularnie odbywali długie nocne rozmowy przez telefon.

Obaj kładliśmy się spać o bardzo dziwacznych porach i potrafiliśmy rozmawiać ze sobą w nieskończoność. Potrafił zostawiać wiadomości odnosząc się do mnie serią imion, począwszy od mojego metrykalnego imienia Brian, a skończywszy na Bubba, imieniu, którego używał do wszystkich. Nazywal mnie także Gówniane Oczy. Nie jestem pewien co to znaczy, ale to prawdopodobnie najlepsze zdanie, jakie ktoś kiedykolwiek wypowiedział: “Oddzwoń, Gówniane Oczy, bo potrzebuję publiczności”.

Gdy pewnego razu zadzwoniłem był bardzo cichy. Spytałem “Co jest?”. Odpowiedział “Jakby to powiedzieć? Przeżywam romantyczną chwilę”. Powiedziałem “Cieszę się. Zadzwoń do mnie jutro”. Byłem naprawdę zadowolony, że nadal w grę wchodził seks. Miejmy nadzieję, że robił to z człowiekiem.

Innym razem, gdy miałem iść do sądu z powodu popełnienia przestępstwa czwartego stopnia, komórka zaczęła mi dzwonić o 6:15 rano. Dzwonił Hunter. Powiedziałem mu, że martwi mnie to, że mogą mi zrobić testy narkotykowe, nie zauważylem jednak, że się wkręcam. “Kiedy ostatnio braleś narkotyki?” — spytał. Nie byłem pewien. “Wynajmnij samochód i ucieknij z kraju” — powiedział. Był śmiertelnie poważny. “Dzięki za radę” — odpowiedziałem. “Kocham cię”.

Johnny Depp powiedział mi kiedyś: “Hunter się ciebie obawia”. Spytałem czemu. “Ponieważ uważa, że nie boisz się iść na całość, zderzyć się z dnem, iść tam, gdzie on chce iść. I podoba mu się to”. To dobra podstawa dla przyjaźni. Lub dla kłopotów. Ale od tego są właśnie przyjaciele.

Jedliśmy obiad w Chateau Marmont; zdaje się, że to były urodziny Johnny’ego. To było jak Ostatnia Wieczerza, tylko, że brali w niej udział wszyscy stuknięci ludzie z Hollywood: Nick Nolte (w tym czasie ukazało się jego sławne zdjęcie z włosami), Mickey Rourke, Johnny, Benicio, ja. Hunter miał zabandażowaną rękę od wybijania dziur w oknie. Po obiedzie wszyscy poszliśmy na górę i czytał nam ze swojej książki Królestwo Strachu. Jakaś pijana dziewczyna zapukała do drzwi i był tak wściekły, że nie mógł wydusić z siebie słowa. Ciągle wskazywał swoim palcem, dopóki jej nie usunięto. Pozostał pokój pełen awanturniczych kumpli, siedzących bardzo spokojnie, słuchających bajki na dobranoc czytanej przez bardzo fajnego dziadka, wujka, brata, kogokolwiek.

Dzień lub dwa później przysłał mi Królestwo Strachu. W dedykacji napisał: “Manson, strzeż się obciągaczy flagi. Potrącą cię, zjedzą twoje mięso, ale nie serce czy mózg, ponieważ te są nieczyste. Powodzenia.”

——-

Tłumaczenie: Michał Szyksznian (Bullsik)
?2009 Celebritarian.pl

Powyższy tekst został opublikowany w magazynie The Rolling Stone w marcu 2005 roku, miesiąc po tym jak Hunter S. Thompson popełnił samobójstwo oddając sobie strzał w głowę.Nota encyklopedyczna:

Hunter Stockton Thompson (ur. 18 lipca 1937, zm. 20 lutego 2005) ? autor książek i dziennikarz. Piewca i jedna z czołowych postaci stylu dziennikarskiego określanego mianem gonzo, będącego nową formą pisania bardzo subiektywnych relacji pomieszanych z fikcją i autentycznymi odczuciami autora tekstu, ikona kontrkultuty lat 60. Pisywał dla największych czasopism amerykańskich New York Timesa, Rolling Stone Magazine, Playboya. Na podstawie jego najsłynniejszej książki został nakręcony film Las Vegas Parano, w którym epizodyczną rolę zagrał sam autor książki. Był zwolennikiem legalizacji marihuany, zaciekłym krytykiem polityki Richarda Nixona i George’a W. Busha, startował w wyborach na szeryfa w Aspen w stanie Kolorado. W 2005 mając na koncie wiele osiągnięć dziennikarskich, Thompson popełnił samobójstwo strzałem w głowę z broni palnej ? ulubionego rewolweru Smith & Wesson Model 29, kalibru .44 Magnum. 20 sierpnia 2005 jego prochy zostały wystrzelone z armaty kształtem przypominającej logo gonzo, przy dźwiękach piosenki Mr. Tambourine Man Boba Dylana. Przyjacielem (i miłośnikiem twórczości) Thompsona był Johnny Depp. Tłumaczenie Fear and Loathing in Las Vegas na język polski ukazało się w czerwcu 2008, pod tytułem Lęk i Odraza w Las Vegas.

Używał pseudonimu Raoul Duke, podpisując nim m.in. swoje artykuły w prasie oraz książki. W filmie Las Vegas Parano, Johnny Depp grający rolę Huntera, używał fałszywego nazwiska Duke, aby uniknąć konsekwencji narkotycznego zachowania w hotelach i na ulicach Las Vegas.