Poniższy tekst został napisany przez Mansona jako wprowadzenie do książki Satan Speaks! autorstwa Antona LaVeya. Była to jego piąta i ostatnia książka. Została wydana we wrześniu 1998 roku, niespełna rok po jego śmierci.

Anton LaVey był najbardziej prawym człowiekiem jakiego kiedykolwiek znałem. Poważał swoją śmiertelność i miał więcej wiary w swoje poszczególne aksjomaty niż jakikolwiek fotelowy chrześcijanin, bezmyślnie recytujący werset 16 rozdziału trzeciego księgi św. Jana, kiedykolwiek posiadał. A jednak, pomimo swego cynizmu i apokaliptycznej wizji społeczeństwa, często miewał nadzieję na lepszy świat, a przynajmniej na taki, w którym inteligencja i kreatywność były cenione. W jego najczarniejszym humorze odnajduję więcej szacunku do ludzkości niż w pozbawionym namiętności zelotyzmie, który utrzymuje wszystkie inne konwencjonalne religie. Nawet gdybym nigdy nie zgadzał się z którymkolwiek z jego słów, byłoby lekkomyślnym nie doceniać czystej błyskotliwości, z jaką były wypowiadane — nie wspominając juz o tym, że miał jaja wyjść i pewne rzeczy powiedzieć.

Zdałem sobie sprawę, że prawda jest często niechciana lub brana za kłamstwo. W świecie tak pełnym gówien, Anton LaVey przechodził przez niego z samymi najlepszymi.

Ktoś kiedyś mnie spytał o sekret mojego sukcesu. Odpowiedziałem, że skoro nie jest wystarczająco mądry by wywnioskować to samemu, to nie zasługuje, aby się tego dowiedzieć; a jeśli bym mu powiedział, wówczas sekret przestałby być sekretem. Na szczęście dla mnie i dla nas wszystkich Anton LaVey dzielił się swoją magią i myślę, że to uczyniło tę nędzną jebaną planetę lepszym miejscem.

Dziękuję za twoje wsparcie i inspirację,

Marilyn Manson

Tłumaczenie: Michał Szyksznian (Bullsik)
?2009 Celebritarian.pl