Anthony Silva rozmawia z MansonWiki o swoim zaangażowaniu w pracę z Marilynem Mansonem, przyszłych projektach, jak również odnosi się do niedawnego wycieku zwiastuna filmu Phantasmagoria i aktualnego statusu przedsięwzięcia.

MANSONWIKI: Myślę, że wielu ludzi byłoby zaskoczonych, gdyby zdali sobie sprawę, że jesteś człowiekiem odpowiedzialnym za niektóre z najbardziej znanych zdjęć z ery EAT ME, DRINK ME, na przykład za zdjęcie obrazujące ponowne połączenie sił Mansona i Twiggiego. Pod czym jeszcze w katalogu Mansona możesz się podpisać?

SILVA: Jest kilka zdjęć na płycie EAT ME, DRINK ME, zdjęcie Evan przy “Putting Holes In Happiness”, jak również zakrwawiony Manson przy “Mutilation…”, do tego tylna okładka przedstawiająca Evan, w momencie, w którym ma być pchnięta nożem. Przeglądałem właśnie inne zdjęcia, które zrobiłem podczas tej sesji i jest kilka innych świetnych ujęć, których nikt jeszcze nie widział. Planuję zebrać część z nich i zrobić w przyszłości małą wystawę.

Opracowałem również i złożyłem projekcje sceniczne dla trasy Rape of the World. Moja ulubiona, która była widziana niestety tylko kilka razy z powodu problemów technicznych, to “You and Me and the Devil Makes 3″, gdzie usta Mansona a la Kot z Cheshire i Rocky Horror wyśpiewują tekst piosenki w synchronizacji z występem.

Dokumentowałem również kilka europejskich tras i posiadam zawrotną ilość zdjęć i filmów, które nakręciłem zarówno na scenie, jak i poza nią, co miejmy nadzieję ujrzy kiedyś światło dzienne na Blu-rayu.

MANSONWIKI: Mimo, że już od dawna Twoje imię jest wiązane z Marilynem Mansonem, to jednak niewiele jest wiadomo o Tony’m Silva. Mógłbyś dać nam mały wgląd w to kim jesteś i co robisz?

SILVA: Bez ujawniania czarodzieja za kurtyną? Jestem filmowcem i artystą wizualnym, mieszkającym obecnie w Los Angeles. Nakręciłem kilka nagrodzonych krótkich metraży, które krążyły po festiwalach, z czego najważniejsze to Animal Mechanique i Anomalous Humanite. Moja estetyka wizualna skłania się ku mroczniejszej stronie, wraz z wpływami Romana Polańskiego, Davida Lyncha i Jana Svankmajera. Większość moich wczesnych prac zawiera elementy animacji poklatkowej, gdzie zamiast lalek użyłem ludzi. Przez kilka ostatnich lat oddałem się również fotografii i pisaniu, a także pracowałem z innymi artystami, włączając w to Mansona, Andy’ego Dicka i Clive’a Barkera.

MANSONWIKI: Pierwszy raz zaangażowałeś się w pracę z Mansonem przy trasie Against All Gods. Jak do tego doszło?

SILVA: Zupełnie przez przypadek. To jeden z tych przykładów, gdzie gwiazdy ustawiły się w jednej linii lub coś w tym stylu. Miałem znajomą, która pracowała dla managementu Dity (i nadal pracuje), więc pomyślałem, że dam jej DVD z moimi filmami, żeby przekazała Ditcie. Do dziś nie wiem czy Dita w ogóle je obejrzała. Przewińmy dalej o kilka miesięcy. Dzwoni telefon o 4:00 rano. Śpię. Skrzynka głosowa: wiadomość jest niejasna. Dzwoniący nie zostawia numeru, ani się nie przedstawia, tylko mówi, że oddzwoni jutro. Rozpoznaję głos i myślę, że to żart.

Następnej nocy nie kładę się spać. Godzina wilków. Znów 4:00 rano i dzwoni telefon.

“Czy to Tony?”

“Tak.”

“Tu Marilyn Manson. Widziałem twoje DVD”.

Rozmawialiśmy przez dwie godziny o sztuce i filmie, i zaprosił mnie do siebie do domu, aby przedyskutować kilka projektów — jednym z nich była późniejsza Phantasmagoria. Podczas pierwszej wizyty poznałem Rudy’ego Coby, który, jak się później okazało, był odpowiedzialny za ściągnięcie mnie. Odtąd zostaliśmy przyjaciółmi.

MANSONWIKI: Wiemy, że jesteś scenarzystą Phantasmgaorii. Czy są inne zajęcia, którymi masz się zająć podczas produkcji filmu?

SILVA: Naprawdę jest za wcześnie, żeby mówić jaka będzie dokładnie moja rola, ale na pewno będę w jakiś sposób zaangażowany w produkcję. W którymś momencie byłem wyznaczony na współreżysera i być może montażystę, ale to nadal kwestia otwarta.

MANSONWIKI: Jako scenarzysta mógłbyś opisać jaki rodzaj badań przyświecał filmowi?

SILVA: Niewiarygodna ilość badań poprzedziła pisanie filmu. Mamy to, co oczywiste: Lewisa Carrolla. Ale kim był naprawdę Carroll? Był Charlsem Dodgsonem: autorem, fotografem, matematykiem, wynalazcą, anglikańskim diakonem. Jednakże pod tą powierzchnią Carroll wiódł życie okryte winą i wstydem, niezdolny do znalezienia w swym życiu prawdziwego szczęścia.

Czytaliśmy pamiętniki Carrolla, czterech z nich brakuje, kilka z nich powstało mniej więcej w czasie jego związku z rodziną Alice Liddell. Studiowaliśmy biografie, artykuły z gazet napisane w czasach Carrolla, historyczne, religijne i kulturalne ekspertyzy. Wiele czasu poświęciliśmy fotografii tamtej ery, począwszy od samych aparatów do fotograficznego procesu kolodionowego. Mieliśmy bardzo wyjątkową okazję do przestudiowania kilku zdjęć Carrolla z prywatnej kolekcji Getty Museum i mogliśmy je porównać z jego nowszymi pracami na tym polu, i zobaczyć jak jego metoda portretowania różniła się od innych. Dowiadywaliśmy się o ówczesnych praktykach medycznych, jako, że Carroll doświadczał przez całe życie wielkich zmagań ze zdrowiem.

Na początku pisaliśmy w nocy, co wprost koresponduje z wizjami Carrolla w filmie. Tak jak Carroll, zacząłem przyjmować podwójną tożsamość, żyjąc dwoma różnymi życiami i niewiele sypiając. Za dnia byłem montażystą telewizyjnym, a nocami artystą/scenarzystą, zmagającym się z pogodzeniem tych dwóch odległych światów.

MANSONWIKI: Niedawno pojawiło się wiele kontrowersji związanych z nieautoryzowanym wyciekiem promocyjnego zwiastuna Phantasmagorii, za którym stało Revel Studios. Jaki był ich związek z filmem i w jaki sposób weszli w posiadanie zwiastuna?

SILVA: Kiedy usłyszałem, że zwiastun wyciekł, zabiło mnie to. Nie zdawałem sobie sprawy jak szybko takie rzeczy rozprzestrzeniają się po sieci i w ciągu kilku godzin było to wszędzie, a ja nic nie mogłem zrobić. Najbardziej przejąłem się faktem, że zwiastun nie został upubliczniony właściwymi kanałami, a autorstwo nie zostało przypisane tym, którzy uczestniczyli w jego produkcji – o czym później mówił sam Manson.

Revel Studios nie było zaangażowane w produkcję promocyjnego zwiastuna. Powiedziano mi, że wyciek był przypadkowy i dopuściła się go nieznana strona, i nie miałem powodu, żeby myśleć inaczej.

Chciałbym jednak wyjaśnić, że był to zwiastun dla inwestorów i nie miał trafić do publiczności. Oryginalnie był prezentowany razem ze scenariuszem, więc łatwo jest ująć kilka ujęć w niewłaściwym kontekście. Zmontowałem alternatywną wersję, która skupia się bardziej na samej Alicji, a która zostanie w którymś momencie upubliczniona.

MANSONWIKI: Czy ta sprawa została rozwiązana?

SILVA: Bez komentarza.

MANSONWIKI: W fandomie Mansona dużo się dyskutuje o tym, czy ten projekt posunie się naprzód. Czy możesz rzucić trochę światła na status projektu?

SILVA: Projekt nadal żyje. Tym, czego ludzie czasem nie rozumieją, jest fakt, że przemysł filmowy bardzo różni się od muzycznego. Wielokrotne przekładanie i zmienianie planów nie jest rzeczą nietypową dla filmów. Jest wprowadzanie zmian do scenariusza, terminy aktorów, strajki związków. To plus nastroje ekonomiczne, którym stawiamy dziś czoła, zwiększa wyzwanie. Znam tylu niesamowitych scenarzystów i reżyserów, którzy mają teraz swoje projekty w stanie wstrzymania, projekty, które są przesuwane bez żadnego dobrego powodu. To jest czasami naprawdę frustrujące, ale dobra wiadomość jest taka, że projekt nie umarł i nadal znajduje się pod pieczą Wild Bunch.

MANSONWIKI: Czy uważasz, że przerwa w produkcji filmu zmieni w jakikolwiek sposób początkową wizję, czy to względem punktu widzenia czy względem spraw technicznych? Jeśli tak, to w jaki sposób?

SILVA: Myślę, że za każdym razem, gdy robisz przerwę od tworzenia czegoś, zmienia się nastawienie i perspektywa. Czasami, jako artysta, zbyt silnie zbliżasz się do tego, co stworzyłeś i bardzo trudno jest ci “zabić swoje dzieci”. Zakochujesz się w konkretnych scenach czy dialogach, nawet jeśli nie wprowadzają one niczego do filmu. W tym świetle, tak, scenariusz może się trochę zmienić. Jednakże nasza wizja tego filmu zawsze była bardzo silna i pozostanie niezmieniona.

MANSONWIKI: Są jakieś inne projekty, nad którymi obecnie pracujesz?

SILVA: Ostatnio robię dużo przygotowań do następnego filmu, który piszę na podstawie krótkiego opowiadania Clive’a Barkera pt. “Scape-Goats” i będę go reżyserował. Będę też reżyserował na jesieni dokument o powstawaniu nowego filmu “Sick Nick” – to świąteczny slasher napisany i reżyserowany przez mojego dobrego przyjaciela Marka Pavia, który napisał i wyreżyserował “Nigh Flier” Stephena Kinga. Jest też kilka sesji zdjęciowych i obrazów, które planuję ukończyć tego lata. W międzyczasie Rudy Coby i ja mamy w zanadrzu kilka niespodzianek.

MANSONWIKI: Mieliśmy okazję już widzieć kilka zdjęć Mansona zrobionych przez Perou na potrzeby nowej ery. Czy zobaczymy coś Twojego w ramach nadchodzącej płyty?

SILVA: Kilka tygodni temu zrobiłem Mansonowi zdjęcia do występu Rudy’ego Coby w Magic Castle w Hollywood – dodam, że był to niezwykły show i rozmawialiśmy o zrobieniu wkrótce nowych zdjęć i nakręceniu nowego materiału wideo.

Autor: MansonWIKI, USA, maj 2010
Tłumaczenie: Michał Szyksznian (Bullsik)
?2010 Celebritarian.pl