Płycie EAT ME, DRINK ME towarzyszy symbol uczuć i miłości – serce. Po raz pierwszy pojawił się on w kwietniu 2007 roku na stronie internetowej Mansona. Zdobi również krążek CD, informując słuchacza, że całość nagrania nosi znamię romatyzmu i pochodzi z wnętrza autora. Serce bowiem oznacza duszę, całe ludzkie wnętrze, w odróżnieniu od ludzkiej powłoki – jest istotą człowieka, jego sednem (słowo “serce”" funkcjonuje również jako synonim punktu centralnego). Historycznie, zanim dokonano rozróżnienia na sferę emocjonalną i rozumową, serce utożsamiano z całościową sferą mentalną człowieka, lokalizując źródło duszy w klatce piersiowej.

Już ponad dwa tysiące lat p.n.e. w języku akadyjskim funkcjonowało słowo “libbu”, oznaczające zarówno wewnętrzność, centralność, umysł, jak i organ sercowy. Pisma z czasów panowania faraona Totmesa III określają wnętrze człowieka jako zawierające Bożą wyrocznię. Serce zostało tu wskazane jako organ wewnętrznego dialogu z Bogiem. “Jeba” (serce) oznaczało też wewnętrzne przeciwieństwo, własne alter ego, w którym umiejscowione są nie tylko emocje, ale i władze umysłowe. Manfred Lurker w swoim “Słowniku obrazów i symboli religijnych” pisze:

Według Egipcjan serce było ośrodkiem wszystkich duchowych podniet. Było ono siedliskiem rozsądku, woli, uczuć, było po prostu symbolem życia. Bez tego centralnego organu dalsze trwanie po śmierci było wprost nie do pomyślenia. Podczas balsamowania ciała zmarłego usuwano wszystkie wewnętrzne organy człowieka, ale serce pozostawało na miejscu. Prabóg Ptah cały wszechświat wymyślił najpierw w swoim sercu, a potem dopiero stworzył go mocą własnego słowa.

Żyjący w XI wieku n.e. arabski filozof Al-Ghazali, nazywający wnętrze duszą, duchem i sercem, określa je jako prawdziwą naturę człowieka. Od czasów średniowiecznego chrześcijaństwa serce coraz częściej utożsamiane jest z symbolem miłości. Współcześnie nauka lokuje wszelką aktywność umysłową w mózgu, jednakże w świadomości społecznej serce przetrwało jako symbol uczuć, przeciwstawiając się mózgowi – symbolowi rozumu, racjonalności i logiki.

Serce, jako nowy symbol towarzyszący twórczości Mansona, idealnie wpasowuje się zatem w jego nowy, introwertyczny sposób wyrażania się. Liryka zawarta w piosenkach przestała być stanowiskiem politycznym, czy religijnym, stając się przede wszystkim specyficzną poezją miłosną, która w spontaniczny sposób płynie z najbardziej prywatnej i wewnętrznej sfery człowieka: z serca.

Graficzny zapis serca, jaki wykształcił się w popkulturze, znacząco odbiega od kształtu faktycznego serca ludzkiego, uzyskując zupełną symetrię. Serce przedstawia się zazwyczaj w kolorze czerwonym, symbolizującym zarówno krew, jak i silną pasję. Serce użyte przez Mansona pozostaje czerwone, zachowując tylko pozorną symetrię. Linia, która nakreśla symbol, nie kończy się w zwyczajowym miejscu, lecz jest prowadzona dalej, zakreśla spiralę. Prawdopodobnie sugeruje to metaforyczną dziurę w sercu (Manson śpiewa w pierwszej piosence “Dziura jest tam, gdzie serce”), stan, który stał się katalizatorem do stworzenia płyty EAT ME, DRINK ME. W jednym z wywiadów Manson wyznał, że najsłabszym jego punktem są kobiety, a wampira można zabić tylko poprzez serce. Zgodnie z mitologią: wbić w nie kołek, pozostawiając dziurę.

Nick Kushner ze strony Nachtkabarett odnalazł pierwowzór symbolu użytego na albumie. Jest nim znak serca z okładki filmu Mad Love z 1935 roku, w którym gra Peter Lorre, aktor wcielający się również w postać mordercy w filmie M jak Morderca – oba filmy wyreżyserował Fritz Lang, autor będący dla Mansona inspiracją.

Manson symbolicznie patrzący na świat przez pryzmat miłości oraz tatuaż znajdujący się po wewnętrznej stronie jego nadgarstka. Oba zdjęcia pochodzą z wkładki do płyty “EAT ME, DRINK ME”.

Autor: Michał Szyksznian (Bulls)
? 2009 Celebritarian.pl