Album: The High End of Low
Czas trwania: 3:45

Piosenka została publicznie wspomniana po raz pierwszy 13 stycznia 2009 roku — przyjaciel Mansona, magik Rudy Coby opublikował wówczas na swoim MySpace wpis przedstawiający historię z nią związaną: ?Kiedy stałem się jego [Mansona - przyp.] współlokatorem, moją sypialnią było zaplamione krwią pomieszczenie z okładki Eat Me, Drink Me. W ostatni dzień, gdy z nim mieszkałem, byliśmy już w innym domu, a mój pokój był pokryty prawdziwą krwią ? ale nie moją ? i pierwszy raz w życiu zostałem zawieziony na izbę przyjęć. Wtedy on napisał tę piosenkę. Pierwszy tekst napisany na nowy album, ale na pewno nie ostatni wypadek wycierpiany w trakcie jego kreacji?.

Utwór wyciekł do sieci w wersji demo w nocy z 15 na 16 kwietnia. Jego pełna finalna wersja nie pojawiła się w internecie aż do 19 maja, na dzień przed japońską premierą albumu. W maju w magazynie Revolver (wydanie czerwcowe) Manson wymienił Devour jako jedną ze swoich ulubionych piosenek z The High End of Low i powiedział o niej: “To rodzaj morderczo-samobójczej historii opartej na realiach mojego życia. Być może ta płyta ocaliła mnie, jak również osobę, którą bym zabił. Jeśli ktoś mówi, że chce być ze mną do śmierci, biorę to na poważnie. Na szczęście powstała ta piosenka”. W tym samym miesiącu hiszpański Kerrang! opublikował rozszerzenie tej myśli:

“Kiedy ktoś mówi Ci ?będę Cię kochać dopóki śmierć nas nie rozłączy? to ta osoba deklaruje to w odniesieniu do każdego istniejącego aspektu związku, i kiedy nagle ta obietnica zostaje jednostronnie złamana, to możesz dojść do punktu, w którym chcesz by zdanie ?dopóki śmierć nas nie rozłączy? spełniło się. Sam rozważałem zabicie pewnej osoby, a następnie zabicie siebie. Ten album biegnie równolegle z moim życiem, motywy przewodnie i kolejność, w jakiej pojawiają się piosenki na płycie, są jak pamiętnik mojego życia”.

“Pewną osobą” była bez wątpienia Evan Rachel Wood, która, według doniesień, zakończyła związek z Mansonem w listopadzie 2008 roku. Był to dla niego również początek trzymiesięcznej samotności, która wskrzesiła go twórczo. Utożsamiając proces tworzenia z własną przemianą i rejestrując całość bezpośrednio na płycie, niczym na taśmie filmowej, Manson po raz pierwszy unaocznia światu chwile swojej transformacji w trakcie jej trwania. Nie bez powodu zatem podkreśla, że “osoba, która napisała tę piosenkę nie jest tą samą, która napisała ostatni utwór na płycie ? 15” (Noisecreep, maj 2009). W momencie pisania Devour, będąc zagubionym, nie wiedział kim chce być. Osiągnął tę wiedzę dopiero po żmudnym procesie kształtowania się na nowo.

Piosenka urywa się w trakcie swego trwania na tyle niespodziewanie, że początkowo część fanów wzięła to za błąd przy wypalaniu krążków. Jeśli wsłuchać się bardziej, okazuje się, iż piosenka ucina się na słowie “stop”, a więc zabieg jest z pewnością celowy.

KONCERTY

Trasa The High End of Low
Devour został po raz pierwszy wykonany na żywo 5 października 2009 na koncercie w Perth w Australii. Był grany przez całą trasę australijską i azjatycką. Stał się również integralną częścią koncertów europejskich. Podczas wykonywania tego utworu Manson zakładał białą bluzę i świecące gogle (znane już z końcówki trasy Rape of the World). 18 listopada 2009 na koncercie w Berlinie doszło również nowe tło sceny — kopia jednej ze ścian jego własnej sypialni.

INNE WERSJE

• Devour (Extended Mix) — rzekomo wydany na niektórych “promówkach”,  jego autentyczności jeszcze nie potwierdzono.

CIEKAWOSTKI

• Zdanie “My pain is not ashamed to repeat itself” było już wcześniej wykorzystane przez Mansona w jego filmie Doppelherz.

Autor: Michał Szyksznian (Bullsik)
?2009 Celebritarian.pl
Ostatni update: 1o sierpnia 2009