Data premiery

13 (20) maja 2009 (Japonia)
25 maja 2009 (Wielka Brytania)
22 maja 2009 (Niemcy)
26 maja 2009 (USA) ? premiera oficjalna (wcześniej podano 19 maja)
29 maja 2009 (Francja)

Słowa i muzyka:Marilyn Manson, Twiggy Ramirez, Chris Vrenna

Producenci: Sean Beavan i Chris Vrenna

O ALBUMIE

The High End of Low jest uznawany za siódmy album studyjny Marilyn Manson. Impulsem do rozpoczęcia prac nad tą płytą było ponowne nawiązanie współpracy z basistą Twiggy Ramirezem, który w styczniu 2008 roku powrócił do składu zespołu na ostatnią odnogę trasy Rape of the World, zastępując tym samym Tima Skolda. Już wtedy padły pierwsze deklaracje co do wspólnego nagrywania albumu. 11 stycznia 2008 w wywiadzie udzielonym stronie MansonUSA, w związku z powrotem przyjaciela Manson powiedział: “Czuję, że jestem w trakcie wielkiej zmiany, co jest dobre, bo muszę się zmieniać, ale akurat tej zmiany się nie spodziewałem. To będzie to. Ta zmiana to przejście z jednego do drugiego. Eat Me, Drink Me otwiera okno, a to będzie huragan Katrina”.

Do współpracy przystąpili również Sean Beavan (współproducent płyt Portrait of an American Family, Antichrist Superstar, Mechanical Animals oraz Eat Me, Drink Me) oraz klawiszowiec Chris Vrenna. Album był tworzony w studio w Hollywood Hills okresie całego roku 2008, aż do początku następnego roku. Premiera początkowo była wyznaczona na zimę 2008, a później na okolice Walentynek 2009. Ostatecznie ustalono jednak, że album ma się ukazać w maju 2009.

W lutym 2008, w wywiadzie dla magazynu Steppin’ Out, Manson wyraził swój entuzjazm co do nagrania nowej płyty, mówiąc, że “następny album będzie bezwzględny, bardzo ciężki i bardzo brutalny”. Gdy w marcu zakończyła się trasa koncertowa, nastał czas na zebranie dotychczasowych pomysłów i przystąpienie do realizowania następnych. Wówczas oficjalny Myspace Goon Moon poinformował, że “Jeordie pracuje nad nowym albumem Marilyn Manson”. 23 marca na Myspace Mansona pojawił się nowy banner pokazujący wykres dźwięku, sugerując, że trwa nagrywanie w studio. Została również dodana do odsłuchu piosenka The Fall of Adam.

Od tego czasu rozpoczął się okres braku wieści z obozu Mansona. Jedynie w czerwcu 2008 Twiggy wstawił na MySpace Goon Moon swoje zdjęcie z książką o tytule Czarna Śmierć, co mogło sugerować powrót Mansona do tematu, który opuścił przy tworzeniu Eat Me, Drink Me. Dopiero w październiku tego samego roku, przebywając na gali Scream Awards, obaj panowie zaanonsowali, że album będzie brzmiał podobnie jak Antichrist Superstar, oraz że sesje nagraniowe są praktycznie ukończone. Dzień później w wywiadzie dla Spinner.com Manson opowiedział o pracy Twiggy’ego nad albumem, sugerując tematykę: “To jest płyta, którą zawsze chcieliśmy zrobić, Twiggy komponuje z tego punktu widzenia, z którego ja zawsze pisałem. Nie sądzę, aby wcześniej miał okazję doznać szkód, a jego dusza tak jak moja była zdeptana przez kobiety. Więc teraz, gdy jego penis został metaforycznie obcięty i przemielony, a ktoś nasrał mu na serce tysiąc razy, staraliśmy się nadać temu muzyczne oblicze”.  Dodatkowa deklaracja wypuszczenia jednej piosenki przed końcem roku nie została spełniona.

W grudniu 2008 w magazynie Revolver, Manson odsłonił nieco więcej informacji, podając przy okazji dwa robocze tytuły piosenek — Armagoddamnmotherfuckinggeddon oraz I Want to Kill You Like They Do in the Movies. Zapytany o porównanie nowego materiału do Antichrist Superstar, powiedział: “Nastroje na nowej płycie różnią się diametralnie od tych, które panowały podczas tworzenia Antichrist Superstar. Panowało tam poczucie zemsty, chęci odpłacenia się za wiele spraw. Nowe nagranie brzmi bardziej biblijnie od Antichrista, który szczerze mówiąc, nigdy tak nie brzmiał. Jest bardzo chaotyczne, ale spodobało nam się. Musiałem pokazać wielu przyjaciołom, że to nadal ten sam zwariowany, ale zarazem potrafiący Cię rozbawić Manson”.

Tematyka miała tyczyć się rzeczy, z których Manson, jak powiedział, czuje się najbardziej dumny. Główną osią miały stać się relacje między ludźmi. “O pewnych rzeczach, które poruszam na albumie, nigdy jeszcze publicznie nie mówiłem, więc jestem tym faktem podekscytowany. Ludzie załamią się nerwowo jak o nich usłyszą” – podkreślił na koniec wywiadu.

2 lutego 2009 roku został publicznie ogłoszony tytuł albumu. Podano również informację, że będzie kręcony teledysk do pierwszego singla I Want to Kill You Like They Do in the Movies.  Jak się później okazało, na pierwszy singiel wybrano Armagoddamnmotherfuckinggeddon. 18 marca w wywiadzie dla magazynu Kerrang! Manson wyjawił, że album zamyka się w piętnastu piosenkach. Dodał również, że nie można nazwać go dojrzałym. Dla niego jest to album, który został doświadczony: “Piosenki na tej płycie mają dość autobiograficzny charakter, ale są to również fikcyjne historie, podobnie jak niektóre kawałki na Antichrist Superstar. Utwory ułożone są w kolejności w jakiej zostały napisane i zaśpiewane. To opowieść, która miała miejsce i nie wiedziałem jak się zakończy, dopóki to nie zastąpiło. Musiałem poczekać na jej zakończenie, żeby ukończyć płytę”. Korzystając z okazji opowiedział także o nowym sposobie pisania: “Zapisałem wszystkie teksty na ścianie mojego pokoju. Nie zrobiłem tego w celach dekoracyjnych. To jedna z tych rzeczy, które widzisz po raz ostatni, zanim ktoś je zabierze. Myślę, że dobrze to wygląda. I jeśli ktoś chce wejść do tego pokoju i ze mną cudzołożyć, one są strażnikiem? I kiedy mówię o strażniku, mam na myśli uprowadzenie. Większość wywiadów dla prasy zamierzam udzielić w domu, zanim wyjadę i to zniszczę. Będąc w moim domu możesz zobaczyć historię powstania tej płyty”.

Na tydzień, w którym ukazał się Kerrang! została zapowiedziana również internetowa premiera piosenki We’re From America — niestety błędnie. Piosenka w końcu zadebiutowała na marilynmanson.com 27 marca. W tym samym czasie wyciekło do internetu kilka piosenek, które, jak się okazało, były wczesnymi wersjami miksów z płyty.

W weekend 4-5 kwietnia nakręcono materiał filmowy do teledysku Arma-goddamn-motherfuckin-geddon. Francuski Polydor zasugerował, że klip powinien pojawić się w ciągu następnych dwóch tygodni. Jednocześnie podał do wiadomości, że płyta The High End of Low będzie również dostępna w limitowanej wersji (2 CD). 16 kwietnia oficjalna strona Mansona zaprezentowała jej okładkę, łącznie z definitywną tracklistą.

TRACKLISTA

1. Devour
2. Pretty as a Swastika
3. Leave a Scar
4. Four Rusted Horses
5. Arma-goddamn-motherfuckin-geddon
6. Blank and White
7. Running to the Edge of the World
8. I Want to Kill You Like They Do In the Movies
9. WOW
10. Wight Spider
11. Unkillable Monster
12. We?re From America
13. I Have to Look Up Just to See Hell
14. Into the Fire
15. 15

Wycieki:

26 marca 2009 – The Wow, Arma-God Damn-Mother Fuckin?-Geddon
27 marca 2009 – We’re From America
28 marca 2009 – Four Rusted Horses
31 marca 2009 – May Be Harmful if Swallowed, Into The Fire
16 kwietnia 2009 – Devour
13 maja 2009 – Pretty as a Swastika

TRASA KONCERTOWA

Odbędzie się w okresie maj 2009-marzec 2010. Rozpozczyna się w Europie, obiega świat, zakańcza w Stanach Zjednoczonych.

Autor: Michał Szyksznian (Bullsik)
?2009 Celebritarian.pl
Ostatni update: 17 kwietnia 2009