A ktoś tu przewidywał, że Manson odniesie porażkę w showbizie. 
2. Putting Holes In Happiness
Album: EAT ME, DRINK ME
Czas trwania: 4:31
Słowa: Marilyn Manson
Muzyka: Tim Skold
Miksowanie: Sean Beavan
O UTWORZE
Putting Holes In Happiness miał być początkowo pierwszym singlem z płyty EAT ME, DRINK ME, jednakże na życzenie wytwórni został zastąpiony w kolejności przez Heart-Shaped Glasses. Tekst tej “romantycznej, mizoginistycznej, kanibalistycznej, gotyckiej i wampirzej ballady”, jak określił tę piosenkę Manson w magazynie The Rolling Stone, został napisany w jego 38. urodziny. Kompilując informacje z magazynu Rock Sound, z wywiadu dla MansonUSA oraz z wywiadu umieszczonego na dwupłytowej japońskiej edycji EAT ME, DRINK ME, odkrywamy historię powstania piosenki.
5 stycznia 2007 roku Manson otrzymał od swojej ówczesnej partnerki (Evan Rachel Wood) pierwsze książkowe wydanie Lolity Vladimira Nabokova. Kiedy się obudził, Evan trzymała w ustach lizaka w kształcie serca — zupełnie tak, jak na plakacie filmu Lolita w reżyserii Stanleya Kubricka. Pocałowany przez Evan powiedział, że smakuje Walentynkami — i był to punkt wyjścia do napisania całego tekstu. O ile wcześniej nie wiedział jak podejść do muzyki, jak ją “ugryźć”, tak teraz, po napisaniu tekstu, już przy pierwszym ujęciu wokalu odkrył melodię. Utwór Putting Holes In Happiness został ukończony jednego dnia. Wokal, który słyszymy na płycie pochodzi, jak twierdzi Manson, z owego pierwszego ujęcia.
Na japońskim DVD Manson wspomina, że podczas wieczoru poprzedzającego urodziny, oglądał razem z Evan Bonnie i Clyde, film w reż. Arthura Penna z 1967 roku: “Piosenka może być postrzegana jako negatywny komentarz do związku, ale jeśli się ją odwróci i pomyśli o tym filmie, szczególnie o sekwencji otwierającej – na moment zanim Bonnie i Cyde umierają, robią sobie zdjęcie — wygląda to jak zabawa własnym chaosem. To właśnie mnie zainspirowało. Słowa brzmią jak gorzkie wspomnienie związku, który się nie udał, ale to tak naprawdę odrobina winy za to, że związek się powiódł”. W wywiadzie dla Rock Sound Manson wyjawił jeszcze jedno zdarzenie, które tego dnia zainspirowało go do napisania utworu — Evan napisała dla niego piosenkę: “(…) nikt nigdy nie napisał mi na urodziny piosenki. Słowa, które napisała, były odniesieniem naszego związku do romansu, jaki przeżywali Bonnie i Clyde oraz do pewnej rzeczy, którą jej kiedyś powiedziałem, mianowicie ?Nigdy nie mogłem stworzyć związku, w którym dwoje ludzi staje razem przeciw całemu światu?. Nie wydaje mi się, aby istniało coś bardziej romantycznego”.
Tytuł piosenki nie był nowy. Został już użyty przez Mansona 3-go marca 2003 roku jako tytuł wpisu do Dziennika, ktory prowadził na swojej oficjalnej stronie (zwracam uwagę na datę 03.03.03 — zbiegiem okoliczności Manson w teledysku Putting Holes in Happiness nosi kurtkę z naszytym na ramię napisem “333 HALF EVIL”). Pojawiające się w piosence ‘frankensteiny’ najprawdopodobniej symbolizują wcześniejsze kreacje Mansona — kreacje artysty pozszywanego z różnych części, spiętego w zupełnie nową całość. Dziecko, które pojawia się na początku tekstu, zdaje się być metaforą na pewien stan umysłu. Jeśli wziąć pod uwagę fakt, że poprzednia partnerka Mansona, Dita, oczekiwała od niego ustatkowania się w życiu psychicznym i społecznym, łatwo możemy przyjąć, że — metaforycznie rzecz ujmując — chciała zabić w nim dziecko. Reszta tekstu, jako poezja miłosna, niechaj pozostanie otwarta na interpretacje.
Warto wspomnieć, że utwór jest ozdobiony długą solówką Tima Skolda, którą Manson uważa za “perfekcyjną” — “w momencie kiedy myślisz, że się kończy, ona przechodzi dalej. Nie wyciąłbym w niej żadnej części”. Co ciekawe, solówka ta została jednak skrócona na potrzeby wersji radiowej i teledysku.
TELEDYSK
reżyseria: Philippe Grandrieux
Klip miał swoją premierę 23 sierpnia 2007 roku na stronach serwisu Yahoo!, lecz został nakręcony ponoć parę miesięcy wcześniej. “Gdy byłem w Berlinie [kwiecień 2007 - przyp.] nakręciliśmy większość teledysku do Putting Holes In Happiness. Zajęło to jeden dzień, kręciliśmy w posiadłości, którą, według nieprawdziwych plotek, ponoć kupiłem. Klip był zupełnie inny i eksperymentalny, reżyserował go Bobby, mój wieloletni przyjaciel. Całość była oświetlona tylko światłem świec, w tradycji Barry’ego Lyndona. Mieliśmy pokój wypełniony świecami, co wytworzyło naprawdę piękny widok. Spokojnie zużyliśmy tyle samo taśmy co przy kręceniu Heart-Shaped Glasses. O wiele łatwiej było pracować w innym otoczeniu. Muszę powiedzieć, że byłbym zadowolony, gdybym mógł nakręcić więcej materiałów w Niemczech. Sposób, w jaki podchodzą do kina, jest całkiem różny i efektywny” – powiedział Manson w wywiadzie dla MansonUSA. Zastanawiającą informacją jest w tym wszystkim udział “przyjaciela Bobby’ego”, ponieważ reżyserem klipu koniec końców stał się zaproszony do współpracy francuski filmowiec Philippe Grandieux, którego film La Vie Nouvelle oglądał Manson ponoć kilka razy. Da się też zauważyć obecność sztucznego oświetlenia. Najprawdopodobniej materiał z Berlina został wpleciony w późniejszy materiał Grandieux. Różnicę można zauważyć porównując długość włosów Mansona w różnych ujęciach.
SINGIEL
Okładkę singla zdobi to samo zdjęcie, które we wkładce albumu EAT ME, DRINK ME znalazło się pod tekstem tytułowego utworu. Autorem zdjęcia jest Manson. Przedstawia ono symbolicznie jego samego, patrzącego na świat poprzez pryzmat miłości.
Singlowi, zależnie od wersji, towarzyszyły trzy różne remiksy, wersja radiowa oraz teledysk odtwarzalny po włożeniu płyty do napędu CD-ROM. Pełna lista wersji promo i singla znajduje się na stronie MansonCollectors.
NA ŻYWO
20 lipca 2007 roku Manson wraz zespołem wystąpił z piosenką w programie telewizyjnym Tonight Show with Jay Leno. Był to jedyny występ telewizyjny promujący singiel.
Piosenka była wykonywana na następujących trasach koncertowych:
RAPE OF THE WORLD (2007-2008)
Na niektórych koncertach europejskiej odnogi trasy Manson podczas wykonywania piosenki przywdziewał skórzany płaszcz i kapelusz — podobne do tych, które zakładał na trasach promujących album Mechanical Animals, gdy wykonywał The Speed of Pain.
REMIKSY I WARIACJE
- Putting Holes In Happiness (Radio Edit)
- Putting Holes In Happiness (Instrumental)
- Putting Holes In Happiness (Boys Noize Remix)
- Putting Holes In Happiness (Ginger Fish Remix)
- Putting Holes In Happiness (Nick Zinner Remix)
- Putting Holes In Happiness (Robots to Mars Remix)
- Putting Holes In Happiness (DJ Eric Ill & Scott Orlans Mix) ? niewydany
Wszystko świetnie ujęte. Można by jeszcze dodać tekst piosenki (dla tych, którzy posiadają polską wersję Eat Me Drink Me “okrojoną” z książeczki). Tak dokładne i rzetelne informacje to klasa.
“5 stycznia 2007 roku Manson otrzymał od swojej ówczesnej partnerki (Evan Rachel Wood) pierwsze książkowe wydanie Lolity Vladimira Nabokova. Kiedy się obudził, Evan trzymała w ustach lizaka w kształcie serca ? zupełnie tak, jak na plakacie filmu Lolita w reżyserii Stanleya Kubricka. Pocałowany przez Evan powiedział, że smakuje Walentynkami ? i był to punkt wyjścia do napisania całego tekstu.” Sweeeeet ;]
Scarab_Bonku, tekst piosenki znajduje się w pierwszej miniaturce
xD
Nawet nie zwróciłem uwagi (na to, że można powiększyć zdjęcia również). Dzięki.
ja osobiście tłumaczę sobie tytuł tej piosenki jako ’szukanie dziury w całym’
Czasem myśle, że niektóre rzeczy nadinterpretacją, zwyczajnie nie wyobrażam sobie, jak Bulls mogłeś na to wpaść ( pomijam cytaty Mansona, chodzi mi o to porównanie z dzieckiem )
Gratulacje, mógłbym pisać pochwały pod każdym Twoim artykułem ( przeczytałem wszystkie i każdy tak samo mnie zadziwia ), ale myśle, że sam zdajesz sobie sprawe, jaką robotę odwaliłeś : )
Dzięki – bardziej zdaję sobie sprawę ile roboty zostało jeszcze do odwalenia, a to już mniej różowa perspektywa hehe.
hum rzucił fajną uwagę (nie miałem okazji jej wcześniej przeczytać). Zdaje się, że to nie jest idiom, ale alternatywnie jak najbardziej do przyjęcia bo nie brzmi tak dziko jak “dziurawienie szcześcia”. Czy oprócz nieobecnej Toksycznej jest na sali jakiś anglista? Przydałaby się pomoc ; )